اینکه دلتنگ توام اقرار می‌خواهد مگر؟

اینکه از من دلخوری انکار می‌خواهد مگر؟

وقت دل کندن به فکر باز پیوستن مباش

دل بریدن وعده دیدار می‌خواهد مگر؟

عقل اگر غیرت کند یک بار عاشق می‌شویم

اشتباه ناگهان تکرار می‌خواهد مگر؟

من چرا رسوا شوم یک شهر مشتاق تواند

لشکر عشاق پرچم‌دار می خواهد مگر؟

با زبان بی‌زبانی بارها گفتی:"برو"!

من که دارم می‌روم! اصرار می‌خواهد مگر؟

*روح سرگردان من هر جا بخواهد می‌رود*

خانه دیوانگان دیوار می‌خواهد مگر؟

اميدوارم سال 1391

بر تمامي دوستان خوبم و

مسلمانان جهان مبارك باشد

همراه با بهترين ارزو ها 

دوستی کلام زیباییست

که هرکس درکش

کرد ، ترکش نکرد . . 

درویشی تهیدست از كنار باغ كریم خان زند عبور می‌كرد.

چشمش به شاه افتاد با دست اشاره‌ای به او کرد.

كریم خان دستور داد درویش را به داخل باغ اوردند.

كریم خان گفت: این اشاره‌های تو برای چه بود؟

درویش گفت: نام من كریم است و نام تو هم كریم و خدا هم كریم.

آن كریم به تو چقدر داده است و به من چی داده؟ 

كریم خان در حال كشیدن قلیان بود؛ گفت چه می‌خواهی؟

درویش گفت: همین قلیان، مرا بس است.

چند روز بعد درویش قلیان را به بازار برد و قلیان بفروخت.

خریدار قلیان كسی نبود جز كسی كه می‌خواست

نزد كریم خان رفته و تحفه برای خان ببرد.

پس جیب درویش پر از سكه كرد و قلیان نزد كریم خان برد... 

روزگاری سپری شد. درویش جهت تشكر نزد خان رفت.

ناگه چشمش به قلیان افتاد

و با دست اشاره‌ای به كریم خان زند كرد و گفت:

نه من كریمم نه تو.

كریم فقط خداست، 

که جیب مرا پر از پول كرد

و قلیان تو هم

سر جایش هست!!!

به کسانی که خوبی دیگران را بی ارزش

یا از روی توقع می دانند

خوبی نکن اما اگر خوبی کردی

انتظار قدردانی نداشته باش و

هرگز به کسی که برای احساس 

تو ارزش قائل نیست دل نبند

با هر کسی مانند خودش رفتار کن تا نتیجه

و عکس العمل کارش را قلبا احساس کند

همیشه توان این را داشته باش تا از کسی

یا چیزی که آزارت می دهد به راحتی دل بکنی

مثل یک درنای زیبا تا افق پرواز کن

نغمه ای دیگر برای فصل سرما ساز کن

زندگی تکرار زخم کهنه دیروز نیست

بالهای خسته ات را رو به فردا باز کن   

«تکرارحوّا»

 با تمام درد هستی خوب می سازم،رفیق!

خسته در پایان دنیا فکرآغازم،رفیق!

خسته ام از خنده های رنگ رنگ و پرفریب

برهمین بی رنگی لبخند می نازم،رفیق!

روی گندم شرط  می بندم که آدم مجرم است

بی گنه شیطان به آتش درنیندازم رفیق!

شانه هایم سبز خواهد شد اگر از قلب من

سر زند اندیشه ی ایمان به پروازم رفیق!

از لهیب شعله های سرکش شعر و شراب

تشنه ی یک کاسه از باران شیرازم رفیق!

من هم از تکرار حوّا منتشر گردیده ام

آمدم تا نسل آدم را براندازم رفیق!

خوب می دانم که بی پروا سخن می گویم و

بازبانم زندگي را زود ميبازم رفيق !

من به اندازه نادیدن تو بیمارم

 و به شوق نگهت شب همه شب بیدارم

ثانیه.روز.زمان.ساعت و من دلتنگم

دیگر از هرچه دروغ است و کلک بیزارم

  خسته از هرچه که بی تو به سرانجام رسید

  خسته از شعر و هر صحبت طوطی وارم

 گرمی وحرم حضورت بدنم را سوزاند

نکند خوابم و یارب نکند تب دارم؟

گرم صحبت شدم و هیچ نمی دانستم

  ساعتی هست که هم صحبت این دیوارم

وقتی تو موفق میشی من با غرور به دنیا می گویم که

"این دوست من است"

اما وقتی شکست می خوری

من کنارت میمونم و دستهایت را می فشارم

و میگویم من دوست تو هستم.

دوستان خوبم سلام

چطورید

امروز میخوام راجب مشکلات و مسائلی 

که در طول زندگی

برای هر انسانی پیش میاد

با شما صحبت کنم

مشکلات سه دسته هستند

-  حل شدنی هستند

- حل شدنی هستند اما به مرور زمان

و با صبر و تدبیر

-  حل شدنی نبوده و تا اخر عمر با انسان همراه

 پس سعی کنید با همه مشکلات کنار بیائید

و قدر زندگیتون را بدونید

یکی از دوستان میگفت مشکلات را بگو

دوست گلم خب مشکلات را که همه میدونیم و

 باهاشون در طول زندگی مدام درحال دست

 و پنجه نرم کردن هستیم

مهم اینه که وقتی بدونیم از چه نوع مشکلاتی هستند

 و چقدربه حل اونها امید واریم

بهترین تصیمیم ممکن را خواهیم گرفت

وقتی بدونیم نمیتونیم مشکلی را حل کنیم

پس بیخود چرا اعصابمون را خرد کنیم

باور کنید خیلی از مسائل و مشکلات را

خودمون راه حلشان را میدونیم و 

حتی می دونیم حل شدنی نیستند

باز هم ادامه میدیم و

همراه با مشکلات  پیش میریم

تا جائیکه تا مرز ناامیدی و ... پیش میریم

اما بنظر من بهتر با خودمون صادق باشیم 

وقبول کنیم که با قدرت و تفکر و درایت میتونیم

دری دیگر از درهای موفقیت را به روی

خود بازکنیم و درمسیر پر پیچ و خم زندگی

همچنان کوهی استوار پابرجا باشیم

سلام دوستان خوبم

امروز خیلی اعصابم خراب

اخه چند وقت پیش ها من ۵  داستان از داستانهای پدر بزرگم

 را که خیلی هم شنیدنی و ناب بود را سر فرصت نوشتم و

قصد چاپ کردن اونها را داشتم 

 دو روز پیش با استادم مشورت کردم قرار شد منو

با یک ناشر معرفی کنه

برای چاب اونها که چشمتون روز بد نبینه

از اون روز این

نوشته های من اب شده رفته توزمین 

وای خدا کجاها را که نگشتم ولی نیست که نیست

الان هم به خاطر گذشت زمان خیلی از جزئیاتشو فراموش کردم

و قادر به نوشت اونها نیستم

دعا کنید پیداشون کنم

دیشب بابا بزرگم اومده بود تو خواب جاتون خالی یه ماچ درست

و حسابی از من کرد دلتون بسوزه

حالا تعبیرش چی باشه نمیدونم

ولی فکر کنم به این داستانها ربط داشته باشه

یعنی پیدا میشه ؟؟؟ یا خدایی نکرده ....!!!!!!!!

ساعت 11 شب بدنمان در چه وضعی است؟؟؟

12 شب یا 3 نیمه شب چطور؟؟؟

برای سالم زیستن، باید خواب راحت و آرامی داشته باشیم.

به موارد زیر دقت کنید تا اهمیت خوابیدن برای شما روشن گردد:

ساعت 9 تا 11 شب:

زمانی است برای از بین بردن مواد سمی و غیر ضروری که این

عملیات توسط آنتی اکسیدان ها انجام می شود.

در این ساعت بهتر است بدن در حال آرامش باشد.

در غیر این صورت اثر منفی بر روی سلامتی خود گذاشته اید.

ساعت 11 تا 1 شب:

عملیات از بین بردن مواد سمی در کبد ادامه دارد و

شما باید در خواب عمیق باشید.

ساعت 1 تا 3 نیمه شب:

عملیات سم زدایی در کیسه صفرا ، در طی یک خواب

عمیق به طور مناسب انجام می شود.

ساعت 3 تا 5 صبح:

عملیات از بین بردن مواد سمی در ریه اتفاق می افتد.

بعضی مواقع دیده شده که افراد در این زمان، سرفه شدید یا

عطسه می کنند.

ساعت 5 تا 7 صبح:

این عملیات در روده بزرگ صورت می گیرد،

لذا می توانید آن را دفع کنید.

ساعت 7 تا 9 صبح:

جذب مواد مغذی صورت می گیرد، پس بهتر است صبحانه بخورید.

افرادی که بیمار می باشند، بهتر است

صبحانه را در ساعت 6 و 30 دقیقه میل کنند.

کسانی که می خواهند تناسب اندام داشته باشند،

بهترین ساعت صرف صبحانه برای آنها،

ساعت 7 و 30 دقیقه می باشد و

کسانی که اصلا صبحانه نمی خورند، بهتر است عادت خود را

تغییر دهند و در ساعت 9 تا 10 صبح صبحانه بخورند.

دیر خوابیدن و دیر بلند شدن از خواب،

باعث می شود مواد سمی از بدن دفع نشوند.

از نصفه های شب تا ساعت 4 صبح ، مغز استخوان

عملیات خون سازی را انجام می دهد.

در ایام تعطیل، بسیاری افراد تا دیر وقت بیدار می مانند و

بعد از اتمام تعطیلات، با خستگی به سر کار می روند،

چون اعمال بدنشان دچار سردرگمی شده است و

نمی داند چه باید انجام دهد.

 
پس همیشه، زود بخوابید و خواب آرامی داشته باشید .

جشن فـــرخنده فـــرودیـن است

روز بازار گـــل و نسرین است

درشکفتن جشن نوروز برای تک تک دوستان خوبم 

 در همه ی سال سر سبزی جاودان

وشادی ،اندیشه ای پویا و آزادی

 و برخورداری از همه نعمتهای خدادادی آرزومندم

یادم باشد که زیبایی های کوچک را دوست بدارم حتی اگر

در میان زشتی های بزرگ باشند

خدایا رضایم به رضای تو

تنهایی آدم ها به عمق دریاست ،

ولی برای پر کردنش  یک لیوان محبت کافیه . . . 

نگه داشتن شخصی در قلبمون خیلی راحته

ولی اینکه تو قلب کسی

خودتو نگه داری خیلی مشکله ، پس قدر قلبی

که تو رو تو خودش نگه داشته بدون

همیشه عاشق کسی باش

که قلبش به قدری بزرگ باشه

که واسه جاکردن خودت تو قلبش

مجبور نشی خودتو کوچیک کنی

امواج زندگی حتی اگه تو را به ته دریا میبرد ٬

با آغوش باز پذیرا باش !

آن ماهی که همیشه بر سطح آب میبینی ٬

مرده است

سلام  دوستان خوب و مهربونم

امروز خیلی روز خوبی بنظر میرسید

برف خیلی خیلی قشنگی از اسمون میاد

ولی حیف که یه اتفاق ناگوار

اعصاب منو بقیه همکارای دیگه رو حسابی بهم ریخت

وای که از بی وفایی و بی ثباتی دنیا هرچی بگم کم گفتم

امروز صبح تو اداره از باریدن برف این نعمت الهی

 همه شادو سرحال بودیم

که یکی از همکارا  ناگهانی حالش  بهم خورد 

تا رسوندنش بیمارستان  به رحمت خدا رفت

خدای من دستم یخ زده ٬ افکار بهم ریخته

اعصابم بهم ریخته ٬  خیلی ادم نازنینی بود

واقعا اینکه میگن مرگ از مژه چشم به ادم نزدیکتره راسته

امان از وقتی که جام زندگی یه آدم پر بشه اون وقت که

هیچ کسی و هیچ چیزی نمیتونه ..........!!

خدا رحمتش کنه برای شادی روحش فاتحه مع الصلواه 

دنیا ی بی وفا

آنکه مست آمد و دستي به دل ما زد و رفت ،
در اين خانه ندانم به چه سودا زد و رفت
خواست تنهايي ما را به رخ ما بکشد،
طعنه اي بر در اين خانه تنها زد و رفت . . .

سلام سلام صد تا سلام

دوستان چطورید امیدوارم حال همگی خوب خو ب باشه

وای خیلی وقته باهاتون درد دل نکردم و حرف نزدم

دلم برای همه شما عزیزان  تنگیده

خب چه خبرا

من که این روزا حسابی در گیرم 

امتحانات شروع شده باید حسابی درس بخونم 

این ترم بنا به دلایلی و شیطنت هایی که کردم اصلا نتونستم

درست و حسابی در س بخونم

خدا برای باعث و بانیش نسازه

الکی الکی منو از کارو زندگی انداخت

انشاء ا...    دستش به طلا برسه خاک بشه

وای وای وای انگاری دیروز بود انتخاب واحد میکردم 

 چقدر زمان زود میگذره

میگم ها ادمها تو دنیا بااین همه پیشرفت هنوز موفق به اینکه

دستگاهی یا وسیله ایی که جلو زمان را بگیره نشدن

 وای چی میشد اگه میشد جلو زمان را بگیرن

خلاصه افسوس خوردن بیخود باید سعی کنیم

از باقی مانده عمرمون نهایت استفاده را ببریم 

از دیشب براتون بگم اینقدر معده درد داشتم که نتونستم

شام بخورم تا ۱۲ درس خوندم

بعدشم اماده شدم که بخواب مسواک که زدم دیدم

عجیب دلم داره ضعف میره گرسنه ام شده بود 

ولی تصور اینکه یه چیزی بخورم و دوباره مسواک بزنم ها

فکرشم عذابم میداد بد جوری خوابم میامد 

خلاصه چه دردسرتون بدم تا رسیدم به تخت که بخوابم

ساعت شد  یک

ولی انگاری خواب از سرم پریده بود مرتب این شونه و

 اون شونه میشدم بابا خب اخه خوابم نمی اومد

راستشو بگم قول بدین به من نخندین

خودم میدونستم چی شده بود

گرسنه ام بود ولی حالی اینکه برم دریخچال یه چیزی بخورم 

نداشتم چه دردسرتون بدم 

 از بی خوابی تمام زندگیم مثل پرده سینما

از جلو چشمم میگذشت

به ساعت نگاه کردم دیدم ۵ صبح شده

تا چشمم اومد گرم شه خوابم ببره

که ساعتم زنگ زد  باید میامدم اداره وای چه زجر اور بود

بگذریم الانم درخدمت شما هستم

ولی دیشب موقع درس خوندن چشمم به یک شعر

از سعدی افتاد  خوشم اومد خیلی قشنگ بود 

میگی نه بخونید

شب عاشقانه بيدل چه شبي دراز باشد

تو بيا كز اول شب ، در صبح باز باشد

عجبست اگر توانم ، كه سفر كنم زدستت

به كجا رود كبوتر ، كه اسير باز باشد ؟

زمحبتت نخواهم ، كه نظر كنم به رويت

كه محُب صادق آن است ، كه پاكباز باشد

به كرشمه عنايت ، نگهي به سوي ما كن

كه دعاي درد مندان ، ز سر نياز باشد

سخني كه نيست طاقت ، كه ز خويشتن بپوشم

به كدام دوست گويم ، كه محل راز باشد ؟

چه نماز باشد آن را ، كه تو در خيال باشي ؟

تو صنم نمي گذاري ، كه مرا  نماز باشد

نه چنين حساب كردم ، چو تو دوست مي گرفتم

كه ثنا و حمد گوئيم و جفا و ناز باشد

دگرش چو باز بيني غم دل مگوي سعدي

كه شب وصال كوتاه و سخن دراز باشد

قدمي  كه برگرفتي ، به وفا و عهد ياران

اگر از بلا بترسي ، قدم مجاز باشد

هر اشتباهی رو نمیشه پاک کرد

می دونی چرا وقتی آدم بزرگ میشه بهش یاااد می دن

 با خودکار بنویسه؟

برای اینکه یاد بگیره هر اشتباهی رو نمیشه پاک کرد

وقتی با 1 انگشت به سمت کسی اشاره مي کنی و مسخرش ميکنی

 اگه خوب به دستت دقت کنی 3 تا انگشتت به سمت خودته

 عده اي مثل قرص جوشانند؛

در ليوان آب كه بياندازيشان طوري غليان كرده و كف مي كنند

كه سر مي رونداما كافي است كمي صبر كني بعد مي بيني كه

از نصف ليوان هم كمترند

همه ي مداد رنگي ها مشغول بودند... 

به جز مداد سفيد... 

هيچ کسي به او کار نمي داد...  

همه مي گفتند:{تو به هيچ دردي

نمي خوري}...   

يک شب که مداد رنگي ها توي سياهي کاغذ

گم شده بودند...   

مداد سفيد تا صبح کار کرد...   

ماه کشيد...مهتاب کشيد...و آنقدر ستاره کشيد

که کوچک وکوچک و کوچک تر شد...   

صبح توي جعبه ي مداد رنگي...جاي خالي او...

با هيچ رنگي پر نشد   

پرسيدم : عشق چيست ؟

گفت : آتشي است    

گفتم : مگر آن را ديده اي ؟ گفت :

نه در آن سوخته ام   

وقتي معلم پرسيد عشق چند بخشه؟   

زود دستمو بالا بردم گفتم   

يک بخش اما از وقتي تورو شناختم فهميدم

عشق 3 بخشه:   

عطش ديدنت.... شوق بودنت....و اندوه

بي توموندنت   

تنها بنائي که هر چه بيشتر بلرزه،

محکمتر مي شه، دل آدمي است   

بزار آدمها تا می توانند سنگ باشند

تو از نژاد چشمه باش...

عجب صبری خدا دارد!

عجب صبری خدا دارد!

اگر من جای او بودم؛

که در همسايه ی صدها گرسنه،

چند بزمی گرم عيش و نوش می ديدم،

بر لبِ پيمانه می کردم.

عجب صبری خدا دارد!

اگر من جای او بودم؛

که می ديدم يکی عريان و لرزان؛

ديگری پوشيده از صد جامه ی رنگين؛

واژگون، مستانه می کردم.

عجب صبری خدا دارد!

اگر من جای او بودم؛

برای خاطر تنها يکی مجنونِ صحراگردِ بی سامان،

هزاران ليلی ناز آفرين را کو به کو،

آواره و ديوانه می کردم.

عجب صبری خدا دارد!

اگر من جای او بودم؛

به گردِ شمع سوزانِ دلِ عشاقِ سرگردان،

سراپایِ وجودِ بی وفا معشوق را،

پروانه می کردم.

عجب صبری خدا دارد!

چرا من جایِ او باشم؛

همين بهتر که او خود جایِ خود بنشسته

و تابِ تماشایِ تمامِ زشتکاری هایِ

 اين مخلوق را دارد!

وگرنه من به جایِ او چو بودم،

يک نفس کی عادلانه سازشی،

با جاهل فرزانه می کردم؛

عجب صبری خدا دارد! عجب صبری خدا دارد!

راز گل شقایق

شقایق گفت :با خنده نه بیمارم، نه تبدارم

اگر سرخم چنان آتش حدیث دیگری دارم

گلی بودم به صحرایی نه با این رنگ و زیبایی

نبودم آن زمان هرگز نشان عشق و شیدایی

یکی از روزهایی که زمین تبدار و سوزان بود

و صحرادر عطش می سوخت تمام غنچه ها تشنه

ومن بی تاب و خشکیده تنم در آتشی می سوخت

ز ره آمد یکی خسته به پایش خار بنشسته

و عشق از چهره اش پیدای پیدا بود زآنچه زیر لب می گفت

شنیدم سخت شیدا بود نمی دانم چه بیماری

به جان دلبرش افتاده بود-اما-

طبیبان گفته بودندش اگر یک شاخه گل آرد

ازآن نوعی که من بودم بگیرند ریشه اش را و بسوزانند

شود مرهم

برای دلبرش آندم شفا یابد

چنانچه با خودش می گفت بسی کوه و بیابان را

بسی صحرای سوزانرا به دنبال گلش بوده

و یک دم هم نیاسوده، که افتاد چشم او ناگه

به روی من

بدون لحظه ای تردید شتابان شد به سوی من

به آسانی مرا با ریشه از خاکم جدا کرد و به ره افتاد

و او می رفت و من در دست او بودم

و او هرلحظه سررا رو به بالاها

تشکر از خدا می کرد

پس از چندی

هوا چون کورۀ آتش،زمین می سوخت

و دیگر داشت در دستش تمام ریشه ام می سوخت

به لب هایی که تاول داشت گفت:اما چه باید کرد؟

در این صحرا که آبی نیست

به جانم هیچ تابی نیست

اگر گل ریشه اش سوزد که وای بر من

برای دلبرم هرگزدوایی نیست

و ازاین گل که جایی نیست خودش هم تشنه بود اما!

نمی فهمید حالش را چنان می رفت و

من در دست اوبودم

و حالامن تمام هست او بودم

دلم می سوخت اما راه پایان کو ؟

نه حتی آب،نسیمی در بیابان کو ؟

و دیگر داشت در دستش تمام جان من میسوخت

که ناگه

روی زانوهای خود خم شد دگر از صبر او کم شد

دلش لبریز ماتم شد کمی اندیشه کرد- آنگه -

مرا در گوشه ای از آن بیابان کاشت

نشست و سینه را با سنگ خارایی

زهم بشکافت

زهم بشکافت

اما ! آه

صدای قلب او گویی جهان را زیرو رو می کرد

زمین و آسمان را پشت و رو می کرد

و هر چیزی که هرجابود با غم رو به رو می کرد

نمی دانم چه می گویم ؟ به جای آب، خونش را

به من می داد و بر لب های او فریاد

"بمان ای گل

که تو تاج سرم هستی دوای دلبرم هستی

بمان ای گل"

ومن ماندم

نشان عشق و شیدایی

و با این رنگ وزیبایی

و نام من شقایق شد

 
گل همیشه عاشق شد

If the kite doesn't face adverse

 wind it won't rise...

بادبادك تا باباد مخالف روبه رو نگردد ،

 اوج نخواهد گرفت

به چشمي اعتماد کن که به جاي

صورت به سيرت تو مي نگرد ،

به دلي دل بسپار که جاي خالي

برايت داشته باشد

و دستي را بپذير که باز شدن

را بهتر از مشت شدن بلد است ...

روح من

زیبا تر از

جسم من است

روح زیبا

جلوۀ

حسن من است

می گل یا گل شراب که به خاطر بوی خاصش به گل شراب موسوم است

Make beautiful your inside esprit,

 that be same your inside and outside

personality

روح درونی خود را زیباکنید

تا شخصیت درونی و بیرونی شما یکی شود

اگر باور کردی که اینجا پایان راه نیست

و راه را پایانی  هرگز ,

آنگاه دردهای این جهانی را گذرا

و لذت های آن را حقیر خواهی یافت .

اگر  تشنگی را به دست آوردی

و افق های دور رامشتاقانه دنبال کردی

و از سر زنش های خار مغیلان

بیم به خود راه ندادی ,

اگر به کهکشا ن ها چنان نظر کردی

 که خورشید را ستاره ای بیش ند یدی

کوچک

آنگاه در همین دنیا هم

پرواز خود را در ابدیتی

بی بدیل

احساس خواهی کرد

ابدیتی که  حقیقتی انکار ناپذیر است

سال نو بر تمامی دوستان خوبم مبارک باشه  

 انشا الله که سال خوبی داشته  باشید و

ایام به کامتون خوش

    پیش آن سلسله مو مشت ما وا شده بود    
      وسط اینهمه کوه تیشه رسوا شده بود     
    همه بر ساحل عشق تشنه می رقصیدند  
     روح مرموز اتش مثل دریا شده بود  
    بهترین لحظه ی عشق با تو پیدا شده بود  
    باز غوغا شده بود باز غوغا شده بود  
      گرچه ای دف زن مست شیشه ی باده شکست     
      یک بغل مستی نور قسمت ما شده بود  
       دیدم اهریمن شب در شب کشتن خویش   
       انقدر نی زده بود تا اهورا شده بود  
       رفته بودم به ببرش پیرهن پاره کنم   
         یوسف از فرط جنون چون زلیخا شده بود     
      پيش آن سلسله مو، مشت ما وا شده بود  
       وسط اين همه كوه، تيشه رسوا شده بود   
        باز غوغا شده بود باز غوغا شده بود   
        بهترين لحظه عشق، با تو پيدا شده بود   

يك روز دروغ به حقيقت گفت برويم دريا شنا كنيم

حقيقت ساده و زودباور پذيرفت 0آنها رفتند كنار دريا

حقيقت تا لباسش را در آورد دروغ آنها را دزديد و فراركرد

از آن به بعد حقيقت عريان و زشته

ولي دروغ در لباس حقيقت زيباست 

 در دریای نیلفام خوابهای شیرین شب ،

 صدف های رنگین خیال را می کاوم ،

شاید مروارید رویای تو را در آن یابم

در كوچه هاي عشق دنبال تو مي گشتم

حقيقت شب بود ترسيدم و برگشتم!

بی تو هرگز...

چه مي‌شود اگر بيايي

و فاصله خط بزني

و سرود رود را

به بزم آبي دريا

مهمان كني

و در چينهاي شتابان دامنش

نفس‌نفس ستاره بريزي و

مهتابي‌ام كني

شهادت امام و پیام‌آوران قیام کربلا

آخرین فریاد امام در وسط میدان نبرد بود، افریاد نصرت‌خواهی ما کسی پاسخی به او نداد. سر انجام از هر سو بر امام یورش بردند و او را با فجیح ترین وضع به شهادت رساندند و به این ترتیب بزرگترین واقعه دردناک تاریخ بشر به وقوع پیوست.

پس از شهادت امام و یارانش نوبت اسارت اهل بیت امام علیه السلام فرا رسید. سپاه یزید، اهل بیت امام را از کربلا تا کوفه و از کوفه تا شامبه اسارت

 کشاند، اما آنان هر جا که ممکن بود فساد دستگاه یزید و جنایاتش

 را افشا ساختند.

خطبه حضرت سجاد علیه السلام و خطبه زینب کبری سلام الله علیها، این پیام آوران قیام کربلا، پایه‌های حکومت یزید را به لرزه انداخت و پیام شهیدان را به مردم نا آگاه رساند و یاد مظلومیت امام علیه السلام و یارانش را برای همیشه در دل مسلمانان زنده نگاه داشت و فلسفه گریه بر شهید را برای انسانها روشن کرد.  

گذر عمر امام حسین علیه السلام

امام حسین علیه السلام در روز شنبه دهم محرم سال 61 هجری پس از نماز ظهر به شهادت رسید، در حالی که مظلوم و تشنه‌کام و شکیبا بود و نیتش جز خدا چیزی نبود.
امام هنگام شهادت 58 سال داشت که هفت سال از آن را با جدش رسول خدا، سی و هفت سال را با پدرش علی علیه السلام و چهل و هفت سال را با برادرش حسن علیه السلام سپری کرده بود. او پس از برادر، به امامت رسید و ده سال بعد، جام شهادت را نوشید

به که گويم که تو منزلگه چشمان مني،

خنده هايت بي نهايت ديدني است

سوختن با تو به پروانه شدن مي ارزد

عشق اين بار به ديوانه شدن مي ارزد



گرچه خاکسترم و همسفر باد ولي

جستجوي تو به بي خانه شدن مي ارزد



تيشه بر ريشه ي قصري که در آن شيرين نيست

بيستون بي تو به ويرانه شدن مي ارزد



يوسفم سينه ي من پيرهن پاره ي من

ننگ اين قصه به افسانه شدن مي ارزد



خاک خامم عطش آتش و مي در دل من

بزن آتش که به پيمانه شدن مي ارزد



شانه ام زير غم عالم و آدم اما

يک نفس زير سرت شانه شدن مي ارزد

لبخند بزن  كه داستان ختم شود

به پنجره اي باز جهان ختم شود

يك روز تو هم پرنده اي خواهي شد

اين جاده اگر به آسمان ختم شود

اي مترسك به احترام بهار

از سر خود كلاه را بردار!

مثل باران و ابر باد مده

اين كلاغان خسته را آزار

يك شب اين چهره مشوش را

دست سلطان غصه ها بسپار!

آن طرف را ببين كه نيلوفر

پل زده است روي آن ديوار

اين طرف را كه لاله و نسترن

گل زده اند بر سر هر خار!

مهربان باش مثل يك گل سرخ

دست از اينگونه زيستن بردار ! 

دل تنها عضوي است

كه با نگاه لمس مي شود

باز هم

   فرصت باریدن من

     وتو مرا سایه عشقی زیبا

باز هم

  مثل ملائک شده ام

                  قامتم سرو

                    لبم سرخ لباسم سبز است

  ودلی که در ان

                میشود

                   باز خدا را به ملاقات ابد

                                        شاکر بود

بازهم

   قصه هر غصه ما

              برگ سبزی است

                         برای دل دیوانه ما

باز هم

  در سحر چشمه زیبایی ماه

                                  میشود

                            شاخه گلی زیبا چید

قطره ، باران ، دریا                

از درخت شاخه در آفاق ابر

برگ های ترد باران ریخته !

بوی لطف بیشه زاران بهشت

با هوای صبحدم آمیخته !

نرم و چابک، روح آب

می کند پرواز همراه نسـیم

نغـمه پردازان باران می زنـند

گرم و شـیرین هر زمان چنگی به سـیم !

سـیم هر سـاز از ثریا تا زمـین

خـیزد از هر پرده آوازی حـزین

هر که با آواز این سـاز آشـنا

می کـند در جویبار جان شـنا !

دلربای آب، شـاد و شـرمناک

عشقـبازی می کـند با جان خاک !

خاک خشـک تشـنه دریا پرست

زیر بازی های باران مست مست !

این رود از هو ش و آن آیـد به هوش

شـاخه دست افشـان و ریشـه باده نوش !

می شـکافد دانه، می بالد درخت

می درخشـد غنچـه همچـون روی بخت!

باغ ها سـرشـار از لبخـند شـان

دشت ها سـرسـبز از پیوندشـان

چشـمه و باغ و چمن فرزندشـان !

با تب تنهائی جانکاه خویش

زیر باران می سـپارم راه خویش

شرمسار ازمهربانی های او

می روم همراه باران کو به کو

چیست این باران که دلخواه من است ؟

زیر چـتر او روانم روشـن است

چشـم دل وا می کـنم

قصه یک قطره باران را تماشـا می کـنم :

در فضا

همچو من در چاه تنـهائی رها

می زند در موج حـیرت دست و پا

خود نمی داند که می افـتد کجا !

در زمـین

هـمزبانانی ظـریف و نازنیـن

می دهـند از مهربانی جا به هم

تا بپیوندند چون دریا به هم !

قطره ها چشـم انتـظاران هم اند

چون به هم پیوست جان ها، بی غم اند

هر حبابی، دیدهای در جستجوست

چون رسد هر قطره، گوید:  دوست! دوست ... !

می کنند از عشق هم قالب تهی

ای خوشـا با مهر ورزان هـمرهی !

با تب تنهائی جانکاه خویش

زیر باران می سـپارم راه خویش

سـیل غم در سـینه غوغا می کـند

قـطره دل مـیل دریا می کـند

قـطره تنها کجا، دریا کجا

دور ماندم از رفیقان تا کجا !

همدلی کو ؟ تا شـوم همراه او

سـر نهم هر جاکه خاطرخواه او !

شـاید از این تیرگی ها بگذریم

ره به سـوی روشنائی ها بریم

می روم، شـاید کسی پیدا شـود

بی تو، کی این قـطره دل، دریا شـود؟